مصرع نخست · شماره 67به گلخن گرنه از دیوانگی زیستشاعروحشیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.64وز او دادی محیط چرخ را موج#65به راهت کیست مه رو بر زمینی#66چو من دیوانه گلخن نشینی#67به گلخن گرنه از دیوانگی زیستانتخابشده68به روی او ز خاکستر نشان چیست#69فلک را داغ خور بردل نهادی#70ز بذرش پنبه بهر داغ دادی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 67 از «سر آغاز» است.سطر پیشینچو من دیوانه گلخن نشینی→سطر بعدیبه روی او ز خاکستر نشان چیست←