کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 17

شک آوردند گمراهان حاسد

شاعروحشی

اثرمثقب خامه را بر گوهر نهادن و رشته های گوهر معنی را ترتیب دادن در ایثار تاجداری که گوهر ذاتش باعث دریای آفرینش است و جوهر صفاتش منشاء فیض ارباب بینش است

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

14
جمالش مهر ومه را قرهالعین
#
15
چو رو در قبله دین پروری کرد
#
16
به دوران دعوی پیغمبری کرد
#
17
شک آوردند گمراهان حاسد
انتخاب‌شده
18
به صدق دعویش جستند شاهد
#
19
پی دفع شک آن جمع گمراه
#
20
دو شاهد شد به صدق دعویش ماه
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 17 از «مثقب خامه را بر گوهر نهادن و رشته های گوهر معنی را ترتیب دادن در ایثار تاجداری که گوهر ذاتش باعث دریای آفرینش است و جوهر صفاتش منشاء فیض ارباب بینش است» است.