ز پایت تا جدا افتاد نعلین

مصلا بر زمین افتاده بی تاب

به یاد مقدمت ای قبله دین

ز غم سجاده دارد بر جبین چین

به خاک ره ز پا افتاده نعلین

از آن سر مانده بر دیوار منبر

که او را چون تو سروی رفته از سر