کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 64

که از موجش دهد ما را رهایی

شاعروحشی

اثررو به میدان معانی کردن و تیغ دو زبان برآوردن در مدح شهسواری که از دو انگشت نوک تیغ دو سر دیده شرک را کور نمود و از بنان ذوالفقار پیکر باب خیبر گشاده

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

61
در این دریای ناپیدا کناره
#
62
که غیر از غرقه گشتن نیست چاره
#
63
اگر تو بگذری از آشنایی
#
64
که از موجش دهد ما را رهایی
انتخاب‌شده
65
بخار ظلم این دریای پر شور
#
66
چراغ معدلت را کرده بی نور
#
67
مگر فرمان دهی صاحب زمان را
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 64 از «رو به میدان معانی کردن و تیغ دو زبان برآوردن در مدح شهسواری که از دو انگشت نوک تیغ دو سر دیده شرک را کور نمود و از بنان ذوالفقار پیکر باب خیبر گشاده» است.