کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 9

حدیث ناخوش از اهل مودت

شاعروحشی

اثربیان خوابی و اظهار اضطرابی که ناظر را از راز پنهان از بی صبری خبر داده و داغ ناصبوریش بر جگر نهاده و حکایت مفارقت و شکایت مهاجرت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

6
دل مسکین ناظر ماند در بند
#
7
حدیث خوش ادا گلزار یاریست
#
8
نهال بوستان دوستاریست
#
9
حدیث ناخوش از اهل مودت
انتخاب‌شده
10
به پای دل نشاند خار نفرت
#
11
بسا یاران که بودی این گمانشان
#
12
که بی هم صبر نبود یک زمانشان
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 9 از «بیان خوابی و اظهار اضطرابی که ناظر را از راز پنهان از بی صبری خبر داده و داغ ناصبوریش بر جگر نهاده و حکایت مفارقت و شکایت مهاجرت» است.