کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 17

خوش آن صحبت که در آغاز یاریست

شاعروحشی

اثربیان خوابی و اظهار اضطرابی که ناظر را از راز پنهان از بی صبری خبر داده و داغ ناصبوریش بر جگر نهاده و حکایت مفارقت و شکایت مهاجرت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

14
چنان پا از ره یاری کشیدند
#
15
که مدتها برآمد زان فسانه
#
16
نشد پیدا صفایی در میانه
#
17
خوش آن صحبت که در آغاز یاریست
انتخاب‌شده
18
در او سد گونه لطف و دوستداریست
#
19
کمال لطف جانان آن مجال است
#
20
که روز اول بزم وصال است
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 17 از «بیان خوابی و اظهار اضطرابی که ناظر را از راز پنهان از بی صبری خبر داده و داغ ناصبوریش بر جگر نهاده و حکایت مفارقت و شکایت مهاجرت» است.