کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 38

وفا کن تا بری زاهل وفا هوش

شاعروحشی

اثربیان خوابی و اظهار اضطرابی که ناظر را از راز پنهان از بی صبری خبر داده و داغ ناصبوریش بر جگر نهاده و حکایت مفارقت و شکایت مهاجرت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

35
اگر خواهی که با جور تو سازند
#
36
حیات خویش در جور تو بازند
#
37
به آغاز محبت در وفا کوش
#
38
وفا کن تا بری زاهل وفا هوش
انتخاب‌شده
39
بنای مهر چون شد سخت بنیاد
#
40
تو خواهی لطف میکن خواه بیداد
#
41
تو شمعی را که میداری به آتش
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 38 از «بیان خوابی و اظهار اضطرابی که ناظر را از راز پنهان از بی صبری خبر داده و داغ ناصبوریش بر جگر نهاده و حکایت مفارقت و شکایت مهاجرت» است.