کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 67

ازین مکتب گرفتندش مگر باز

شاعروحشی

اثربیان خوابی و اظهار اضطرابی که ناظر را از راز پنهان از بی صبری خبر داده و داغ ناصبوریش بر جگر نهاده و حکایت مفارقت و شکایت مهاجرت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

64
که شاه من کجا رفتست یا رب
#
65
گذشته آفتاب از جای هر روز
#
66
کجا رفتست آن مهر جهانسوز
#
67
ازین مکتب گرفتندش مگر باز
انتخاب‌شده
68
و گر نه کو که با من نیست دمساز
#
69
گهی کردی به جای خویش مسکن
#
70
کشیدی سر به جیب و پا به دامن
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 67 از «بیان خوابی و اظهار اضطرابی که ناظر را از راز پنهان از بی صبری خبر داده و داغ ناصبوریش بر جگر نهاده و حکایت مفارقت و شکایت مهاجرت» است.