کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 98

سراغش گیری از هر کس که بینی

شاعروحشی

اثربیان خوابی و اظهار اضطرابی که ناظر را از راز پنهان از بی صبری خبر داده و داغ ناصبوریش بر جگر نهاده و حکایت مفارقت و شکایت مهاجرت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

95
در آن راهش که روزی دیده باشی
#
96
ز مهرش گرد سر گردیده باشی
#
97
روی آنجا به تقریبی نشینی
#
98
سراغش گیری از هر کس که بینی
انتخاب‌شده
99
که گردد ناگهان از دور پیدا
#
100
نگاهش جانب دیگر به عمدا
#
101
به شوخی دیده را نادیده کردن
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 98 از «بیان خوابی و اظهار اضطرابی که ناظر را از راز پنهان از بی صبری خبر داده و داغ ناصبوریش بر جگر نهاده و حکایت مفارقت و شکایت مهاجرت» است.