کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 120

که ناگه ز آن میان برخاست بادی

چهرهٔ وحشیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 117

    صنوبر صوف سبز افکنده بر دوش

    #
  2. 118

    درخت بید گشته پوستین پوش

    #
  3. 119

    در آن گلشن نظر هر سو گشادی

    #
  4. 120

    که ناگه ز آن میان برخاست بادی

    انتخاب‌شده
  5. 121

    بسان خس ربود از جای خویشش

    #
  6. 122

    بیابانی عجب آورده پیشش

    #
  7. 123

    بیابان غمی ، دشت بلایی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 120 از «بیان خوابی و اظهار اضطرابی که ناظر را از راز پنهان از بی صبری خبر داده و داغ ناصبوریش بر جگر نهاده و حکایت مفارقت و شکایت مهاجرت» است.