کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 141

به خود می گفت این خوابی که دیدم

شاعروحشی

اثربیان خوابی و اظهار اضطرابی که ناظر را از راز پنهان از بی صبری خبر داده و داغ ناصبوریش بر جگر نهاده و حکایت مفارقت و شکایت مهاجرت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

138
شد آتش چشم اژدر بر سر کوه
#
139
به غایت کرد هولی در دلش کار
#
140
ز روی هول شد از خواب بیدار
#
141
به خود می گفت این خوابی که دیدم
انتخاب‌شده
142
وزان در جیب محنت سر کشیدم
#
143
به بیداری نصیبم گر شود وای
#
144
چه خواهم کرد با جان غم افزای
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 141 از «بیان خوابی و اظهار اضطرابی که ناظر را از راز پنهان از بی صبری خبر داده و داغ ناصبوریش بر جگر نهاده و حکایت مفارقت و شکایت مهاجرت» است.