کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 146

چه کوه غم که بار عالمی داشت

شاعروحشی

اثربیان خوابی و اظهار اضطرابی که ناظر را از راز پنهان از بی صبری خبر داده و داغ ناصبوریش بر جگر نهاده و حکایت مفارقت و شکایت مهاجرت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

143
به بیداری نصیبم گر شود وای
#
144
چه خواهم کرد با جان غم افزای
#
145
از آن خواب گران کوه غمی داشت
#
146
چه کوه غم که بار عالمی داشت
انتخاب‌شده

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 146 از «بیان خوابی و اظهار اضطرابی که ناظر را از راز پنهان از بی صبری خبر داده و داغ ناصبوریش بر جگر نهاده و حکایت مفارقت و شکایت مهاجرت» است.