چه ذوق از جان که بی دلدار باشد

اگر خواهی هلاکم تیغ بردار

بکش از خنجر کین بی درنگم

که من هم پر ز عمر خود به تنگم

دل از عمر چنین بیزار باشد

بیا ای سیل از چشم تر من

فکن این کلبه غم بر سر من