کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 128

نشسته تا کمر چون کوه در سنگ

چهرهٔ وحشیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 125

    تپیده آنقدر چون سیل بر خاک

    #
  2. 126

    که در دل خاک را افکند صد چاک

    #
  3. 127

    به بخت خود چو مجنون مانده در جنگ

    #
  4. 128

    نشسته تا کمر چون کوه در سنگ

    انتخاب‌شده
  5. 129

    نمی بینم در این صحرای اندوه

    #
  6. 130

    هم آوازی که پا برخاست چون کوه

    #
  7. 131

    ولی او هم هم آوازی چه داند

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 128 از «یاد نمودن ناظر از بزم آشنایی و ناله کردن از اندوه جدایی و شکایت بخت نامساعد بر زبان آوردن و حکایت طالع نامناسب بیان کردن» است.