به روز حشر دامان تو گیرم

به مردن شمع عمرم گشته نزدیک

بیا روزم چنین مگذار تاریک

مکن کاری که از جور تو میرم

بیان کردم غم و درد نهانی

دگر چیزی نمی گویم تو دانی

به دستش نامه جانان خود داد