کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 104

به پیش آورد درویشانه خویش

چهرهٔ وحشیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 101

    بر او پیر از تعجب دیده بگشاد

    #
  2. 102

    به منزلگاه خویشش برد و جا داد

    #
  3. 103

    چو دید آن گنج در ویرانه خویش

    #
  4. 104

    به پیش آورد درویشانه خویش

    انتخاب‌شده
  5. 105

    پس آنگه رفت سوی درگه شاه

    #
  6. 106

    بگفت این حال با خاصان درگاه

    #
  7. 107

    ازو چون شرح این معنی شنفتند

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 104 از «رسیدن آن گل نودمیده چمن رعنایی و سرو تازه رسیده گلشن زیبایی به مرغزاری که پنجه چنارش شاخ بیداد شکستی و آفتاب بلند پایه در سایه بیدش نشستی» است.