بدانگه کسی را نیازرد بود

کشیدی همه ساله تیمار من

میان بسته بودی بپیکار من

ز خون سیاوش پر از درد بود

چنان مهربان بود دژخیم شد

وزو شهر ایران پر از بیم شد

مر او را ببرد اهرمن دل ز جای