کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 37

اگر فارس فرس را برجهاندی

شاعروحشی

اثرگرمی شعله آفتاب در عالم فتادن و مرغ آبی از غایت گرما منقار از هم گشادن و رفتن شاهزاده از مصر به سبزه زاری که از لطف نسیم او روح مسیحا تازه گشتی و با فیض چشمه سارش خضر از آب زندگانی گذشتی

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

34
که باد از وی گرفتی یاد رفتار
#
35
ز نور آفتاب آن رخش چون برق
#
36
رسیدی پیشتر از غرب در شرق
#
37
اگر فارس فرس را برجهاندی
انتخاب‌شده
38
به جاسوس نظر خود را رساندی
#
39
بسان جام جم گیتی نمایی
#
40
دو چشمش بسکه کردی روشنایی
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 37 از «گرمی شعله آفتاب در عالم فتادن و مرغ آبی از غایت گرما منقار از هم گشادن و رفتن شاهزاده از مصر به سبزه زاری که از لطف نسیم او روح مسیحا تازه گشتی و با فیض چشمه سارش خضر از آب زندگانی گذشتی» است.