چسان عذر کرمهایت توان خواست

که گر بیراهیی شد دار معذور

رخ خود ماند بر در شاهزاده

که ای در عرصه ات شاهان پیاده

چه می گویم نه جای این سخنهاست

در آنجا چند روز القصه بودند

وطن در بزم عشرت می نمودند