چو خلوتخانه خالی شد ز اغیار

به رخ از مهر و مه می برد بازی

به روی تخت جا در پهلویش ساخت

چو طوقش دستها در گردن انداخت

نیاز و ناز را شد گرم بازار

گهی این دست آنرا بوسه دادی

گهی آن سر به پای این نهادی