توانی بود در یک جای پیوند

بسی عریان تنان را جای بیم است

از آن عقرب که در زیر گلیم است

نه یی نقش گلیم آخر چنین چند

به کس عنقا صفت منمای دیدار

ز مردم رو نهان کن کیمیا وار