کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 20

که آخر این طلا گردید بی غش

چهرهٔ وحشیشاعر
قالبمناجات

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 17

    سحر خیزی بسی کردم چو خورشید

    #
  2. 18

    که زر گردید خاک راه امید

    #
  3. 19

    چو بوته پر فرو رفتم به آتش

    #
  4. 20

    که آخر این طلا گردید بی غش

    انتخاب‌شده
  5. 21

    که مشتی خاک ره گر برگرفتم

    #
  6. 22

    روانش در لباس زر گرفتم

    #
  7. 23

    مگر شد خاطر من مهر جان تاب

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 20 از «دایره پرگار سخن را از پرگار خانه دو زبان ساختن و در میدانگاه خاتمه بیان علم فراغت افراختن و خاتمه سخن را به مناجات مثنی کردن و نامه کن و خامه قدرت تمام نمودن رساله رسالت به نعمت مهر محمدی ختم نمودن» است.