تعالی الله چه قالب اصل جانها

بدانسان قالبی بودش سبک گام

که گرنه بر شکم می بست سنگش

ندیدی کس به دیگر جا درنگش

دوان درسایه لطفش روانها

زهی قالب نه قالب جان عالم

نه تنها جان و بس جانان عالم