مصرع نخست · شماره 39اساسی گر نداری کوه بنیادشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.36سر کوی فراغ از دست مگذار#37در آن توفان که عشق آتش انگیز#38کند باد جنون را آتش آمیز#39اساسی گر نداری کوه بنیادانتخابشده40غم خود خور که کاهی در ره باد#41یکی بحر است عشق بی کرانه#42در او آتش زبانه در زبانه#دربارهٔ این سطرسطر شماره 39 از «حکایت» است.سطر پیشینکند باد جنون را آتش آمیز→سطر بعدیغم خود خور که کاهی در ره باد←