مصرع دوم · شماره 40غم خود خور که کاهی در ره بادشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.37در آن توفان که عشق آتش انگیز#38کند باد جنون را آتش آمیز#39اساسی گر نداری کوه بنیاد#40غم خود خور که کاهی در ره بادانتخابشده41یکی بحر است عشق بی کرانه#42در او آتش زبانه در زبانه#43اگر مرغابیی اینجا مزن پر#دربارهٔ این سطرسطر شماره 40 از «حکایت» است.سطر پیشیناساسی گر نداری کوه بنیاد→سطر بعدییکی بحر است عشق بی کرانه←