مصرع دوم · شماره 114که دادش عشوه ماه قصب پوششاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.111چو خسرو را به زهر آلوده شد قند#112ز زهر چشم شیرین شکر خند#113نمودش تلخ آن زهر پر از نوش#114که دادش عشوه ماه قصب پوشانتخابشده115اگر چه بود شهد زهر مانند#116به جانش یک جهان تلخی پراکند#117چنان آزرده گشتش طبع نازک#دربارهٔ این سطرسطر شماره 114 از «حکایت» است.سطر پیشیننمودش تلخ آن زهر پر از نوش→سطر بعدیاگر چه بود شهد زهر مانند←