مصرع دوم · شماره 118که عاجز گشت نازش در تدارکشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.115اگر چه بود شهد زهر مانند#116به جانش یک جهان تلخی پراکند#117چنان آزرده گشتش طبع نازک#118که عاجز گشت نازش در تدارکانتخابشده119بشد با گریه های خنده آلود#120لبش پر زهر و زهرش شکر اندود#121دلش پر شکوه، جانش پرشکایت#دربارهٔ این سطرسطر شماره 118 از «حکایت» است.سطر پیشینچنان آزرده گشتش طبع نازک→سطر بعدیبشد با گریه های خنده آلود←