صبوری را خسک در بستر افتاد

تقاضای دل امید پرورد

تن از جان طاق سازد جان ز تن فرد

هوس را در گریبان اخگر افتاد

دلی پر آرزو، جانی هوا خواه

سراپای وجود آماده راه

به ایشان گفت اگر رفتن ضرور است