شود نامهربانی مهربانی

چو بیخود از دلی آهی برآید

درون تیرگی ماهی برآید

چو بی خود آید از جانی فغانی

چو عاشق را مراد خویش باید

به رویش کی در وصلی گشاید

نداند کز محبت با خبر نیست