به طبعت سرکشیهایش خوش افتد

تو نیز ای در خمار از باده عشق

مزاج خویش کن آماده عشق

که چون عشق گرامی سرخوش افتد

سخن را تاکنون پیرایه ای بود

که با صاحب سخن سرمایه ای بود

از آن گفتار شیرین میسرودم