از آن گفتار شیرین میسرودم

به طبعت سرکشیهایش خوش افتد

سخن را تاکنون پیرایه ای بود

که با صاحب سخن سرمایه ای بود

کزان لبهای شیرین می شنودم

کنون می بایدم خاموش بنشست

که دلدارم لب از گفتار بربست