فریب او ز خویش آواره ام ساخت

بگفتا هم تو رخت خویش بربند

که من خوش دارم از تنها نشینی

که تنها باشم اندر نازنینی

چنین بی خانمان بیچاره ام ساخت

کنون با هر که بینم سازگار است

ز پیوند منش ننگ است و عار است