به طعن و خنده دشمن چه سازی

به کام دوستان بد نام بودن

از آن بهتر که دشمن کام بودن

کنون با شکوه های من چه سازی

مرا گر چون تو طبعی بیوفا بود

کنونم جای چندین طعنه ها بود

ولیکن چون مرا آن طبع و خو نیست