مرا گر چون تو طبعی بیوفا بود

از آن بهتر که دشمن کام بودن

کنون با شکوه های من چه سازی

به طعن و خنده دشمن چه سازی

کنونم جای چندین طعنه ها بود

ولیکن چون مرا آن طبع و خو نیست

اگر حرف بدی گویم نکو نیست