نه آن شیرین بود شیرین که دیدی

ز شبهای سیه روزان چه دانی

به شکر آنکه داری جان خرم

مرنجان خسته جانی را به هردم

که گر کوه بلا دیدی کشیدی

کنون سختی چنان از کارش افکند

که کاهش می نماید کوه الوند