ببست از دیگرانم چشم امید

چرا او بنگرد بر من به خواری

چو آیم من به پای خود ز ارمن

از این افزون سزاوار است برمن

به چشم دیگرانم کاش می دید

مرا داند پرستاری به درگاه

که با من عشق می ورزد به دلخواه