که با من عشق می ورزد به دلخواه

ببست از دیگرانم چشم امید

به چشم دیگرانم کاش می دید

مرا داند پرستاری به درگاه

گر از چشم بزرگی دیده بر خویش

از او کم نیستم گر نیستم بیش

از آن بگذر که در ارمن امیرم