که او خنجر به دست این تیشه دارد

شه آفاق داند خویشتن را

فقیری بی سر و پا کوهکن را

همانا در دل این اندیشه دارد

نداند کز فریب چشم جادو

گذارم تیشه این در کف او

چنین می گفت و از دل ناله می کرد