جفاها دیدی از بیگانه و خویش

که تا سنگین دلی را نرم کردی

بر دلها بسی رفتی به زاری

که نقش مهر بر سنگی نگاری

ز جور دلبر و کین بداندیش

که گردیدی و سنجیدی کنونش

فزودن دیدی زکوه بیستونش