فزودن دیدی زکوه بیستونش

جفاها دیدی از بیگانه و خویش

ز جور دلبر و کین بداندیش

که گردیدی و سنجیدی کنونش

لبی دیدی که از شیرین کلامی

شکر را داده فتوا بر حرامی

رخی دیدی که خورشید سحر تاب