کند آسان هزاران کار دشوار

که آخر زین گدازش جام لاله

دمد زین خاک چون پر می پیاله

به پایان نخل عشق آرد از آن بار

میان گفتگو شد صبح را چاک

گریبان و عیان شد عرصه خاک

ز زیر زاغ شب چون بیضه خورشید