میان گفتگو شد صبح را چاک

دمد زین خاک چون پر می پیاله

به پایان نخل عشق آرد از آن بار

کند آسان هزاران کار دشوار

گریبان و عیان شد عرصه خاک

ز زیر زاغ شب چون بیضه خورشید

عیان شد چون به محفل جام جمشید