کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 397

همه کوه و غار و بیابان و دشت

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 394

    همی جست بیدار کار جهان

    #
  2. 395

    کجا کوه بد دیده بان داشتی

    #
  3. 396

    سپه را پراگنده نگذاشتی

    #
  4. 397

    همه کوه و غار و بیابان و دشت

    انتخاب‌شده
  5. 398

    بهر سو همی گرد لشکر بگشت

    #
  6. 399

    عنانها یک اندر دگر ساخته

    #
  7. 400

    همه جنگ را گردن افراخته

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 397 از «اندر ستایش سلطان محمود» است.