هرگز نشود ای پسر از دیبا زیبا

زندان تو آمد پسرا این تن و، زندان

زیبا نشود گرچه بپوشیش به دیبا

دیبای سخن پوش به جان بر، که تو را جان

این بند نبینی که خداوند نهاده است

بر ما که نبیندش مگر خاطر بینا؟

در بند مدارا کن و دربند میان را