در زهد نه ای بینا لیکن به طمع در

مسجد شده چون روز و دلت چون شب یلدا

قندیل میفروز بیاموز که قندیل

بیرون نبرد از دل بر جهل تو ظلما

برخوانی در چاه به شب خط معما

گر مار نه ای دایم از بهر چرایند

مومن ز تو ناایمن و ترسان ز تو ترسا