برخوانی در چاه به شب خط معما

قندیل میفروز بیاموز که قندیل

بیرون نبرد از دل بر جهل تو ظلما

در زهد نه ای بینا لیکن به طمع در

گر مار نه ای دایم از بهر چرایند

مومن ز تو ناایمن و ترسان ز تو ترسا

مخرام و مشو خرم از اقبال زمانه