جز تو نبود یار به بحر و به بر مرا

ای ناکس و نفایه تن من در این جهان

همسایه ای نبود کس از تو بتر مرا

من دوستدار خویش گمان بردمت همی

بر من تو کینه ور شدی و دام ساختی

وز دام تو نبود اثر نه خبر مرا

تا مر مرا تو غافل و ایمن بیافتی