زیرا که نیست کار جز این ای پسر مرا

واندر رضای خویش تو، یارب، به دو جهان

از خاندان حق مکن زاستر مرا

همچون پدر به حق تو سخن گوی و زهد ورز

گوئی که حجتی تو و نالی به راه من

از نال خشک خیره چه بندی کمر مرا