خار خلان بودم از مثال و، خرد

سوی خرد داد ره گذار مرا

سنگ سیه بودم از قیاس و خرد

کرد چنین در شاهوار مرا

سرو سهی کرد و بختیار مرا

دل ز خرد گشت پر ز نور مرا

سر ز خرد گشت بی خمار مرا