سرما ز تو دور ماند و هم گرما

هرگز نشده است خلق از این زندان

جز کز ره نردبان علم آنجا

چون جانت به علم شد بر آن معدن

بپرست خدای را و تو بشناس

از با صفت و ز بی صفت تنها

وان را که فلک به امر او گردد